உடையவர்கள் யார் உளர்;’ என்பார் -. முடிசூடுதல் என்ற பேச்சு வரவில்லையானால் வனம் செல்லும்
துயர்நிலை இராமனுக்கு வந்திராதேஎன்னும் ஆதங்கத்தால் முடியே
இடையூறாகித் தீங்கு செய்தது என்பாராயினர். | 1708. | ‘ஆதி அரசன், அருங்
கேகயன் மகள்மேல்
காதல் முதிர, கருத்து
அழிந்தான் ஆம்’ என்பார்;
‘சீதை மணவாளன்
தன்னோடும் தீக் கானம்
போதும்; அது அன்றேல்,
புகுதும் எரி’ என்பார். |
‘ஆதி அரசன் - மூல முதல் வேந்தனான தயரதன்; அருங்கேகயன்
மகள்மேல் -அரிய கைகேயிமாட்டு; காதல் முதிர - அன்பு முற்றுதலால்;
கருத்து அழிந்தான் ஆம்- மனம் மயங்கி அறிவு
தடுமாறிவிட்டான்போலும்;’ என்பார்-; ‘சீதை மணவாளன்தன்னோடும்
தீக்கானம் போதும் - (நாம்) சீதைக்கு நாயகனான இராமனோடு கொடிய
காட்டிற்குப் போவோம்; அது அன்றேல் - அது முடியாமற் போகுமானால்;
எரி புகுதும் - நெருப்பில் வீழ்ந்து உயிர் விடுவோம்;’ என்பார் - . ஆதி அரசன் - தசரதன், பிரதான மன்னன் என்பதாம். “ஆதி
மன்னனை ஆற்றுமின்நீர்” என்று (1837.) வருதல் காண்க. 103 | 1709. | கையால் நிலம் தடவி,
கண்ணீர் மெழுகுவார்
‘உய்யாள் போல் கோசலை’ என்று,
ஓவாது வெய்து உயிர்ப்பார்;
‘ஐயா! இளங்கோவே!
ஆற்றுதியோ நீ’ என்பார்;
நெய் ஆர் அழல் உற்றது
உற்றார், அந் நீள் நகரார். |
அந்நீள் நகரார் - அந்தப் பெரிய அயோத்தி நகரத்தில் உள்ளவர்கள்;
கையால் நிலம் தடவிக் கண்ணீர் மெழுகுவார் - கையால் தரையைத்
தடவித் தம் கண்ணீர்கொண்டு அதனை மெழுகுவாராயினர்; ‘கோசலை
உய்யாள்’ என்று - ‘இனிக் கோசலை பிழைக்கமாட்டாள்’ என்று சொல்லி;
ஓவாது வெய்து உயிர்ப்பார் - இடைவிடாமல் |