தண்டா வனம் - எனப் பிரிக்காது ஒன்றாக்கித் தண்டகாரணியம்
என்பதாகவும்உரைக்கலாம். சுமித்திரை இந்நிலையில் குறிப்பிட்டு ஓர்
இடத்தைச் சுட்டுவது பொருத்தமாய்இராது என்பதால் தண்டா வனம்
என்பதாகப் பிரித்துப் பொருள் உரைக்கப் பெற்றது.தண்டகாரணியம் என்பது
விந்திய மலைக்கும் சைவல மலைக்கும் இடையில் உள்ள காடு. 139 | 1745. | சோர்வாளை, ஓடித் தொழுது
ஏந்தினன்; துன்பம் என்னும்
ஈர் வாளை வாங்கி, மனம்
தேறுதற்கு ஏற்ற செய்வான்;
‘போர் வாள் அரசர்க்கு இறை
பொய்த்தனன் ஆக்ககில்லேன்;
கார்வான்நெடுங் கான் இறை
கண்டு, இஙன் மீள்வென்’ என்றான். |
சோர்வாளை - தளர்கின்ற சுமித்திரையை; தொழுது - (இராமன்) மத
வணங்கி ஓடி ஏந்தினன் - விரைந்து சென்று தாங்கிக்கொண்டான்; துன்பம்
என்னும் ஈர்வாளை வாங்கி - (அவளது) துயர் என்கிற மனத்தை
அறுக்கும் வாளை வெளியே எடுத்து; மனம்தேறுதற்கு - மனம்
தெளிவடைவதற்கு; ஏற்ற செய்வான் - தக்க செயல்களைச்செய்பவனாய்;
‘போர் வாள் அரசர்க்கு இறை - போர் செய்வதில் வல்லவாளை
உடையசக்கரவர்த்தியை; பொய்த்தனன் ஆக்ககில்லேன் - சத்தியம்
தவறியவனாகச் செய்யமுடியாதவனாய் உள்ளேன்; கார்வான் நெடுங்கானம்-
கரிய மேகம் சூழ்ந்த பெரியகாட்டை; இறைகண்டு - சிறிது பார்த்துவிட்டு;
இஙன் மீள்வென்’ -இவ்விடத்தே திரும்புவேன்; என்றான் -. ‘இறை’ என்பது சிறிது நேரம் என்பதாம். அவள் மனம் தேறச்
சொல்கின்றான் ஆதலின் 14 ஆண்டுகளை ‘இறை’ எனக் கூறினான். இஙன்-
இங்ஙன் என்பதன்விகாரம். 140 | 1746. | ‘கான் புக்கிடினும்,
கடல் புக்கிடினும், கலிப் பேர்
வான் புக்கிடினும்,
எனக்கு அன்னவை மாண் அயோத்தி
யான் புக்கது ஒக்கும்; எனை
யார் நலிகிற்கும் ஈட்டார்?
ஊன் புக்கு, உயிர் புக்கு,
உணர் புக்கு, உலையற்க!’ என்றான். |
(அம்மா!) ‘கான் புக்கிடினும் - காட்டில் சென்றாலும்; கடல்
புக்கிடினும்- கடலிற் சென்றாலும்; கலிப் பேர் வான் புக்கிடினும் - |