| | போகா உயிர்த் தாயர் நம்
பூங் குழல் சீதை - என்றே
ஏகாய்; இனி, இவ் வயின்
நிற்றலும் ஏதம்’ என்றாள். |
(இராமனுக்கு ஆகிய) அவ்வனம் - அந்தக் காடு; உனக்கு ஆகாதது
அன்றால் -நீ செல்லுதற்குத் தகாதது அன்று; இவ் அயோத்தி - இந்த
அயோத்தி மாநகர் போன்றதேஆகும்; மா காதல் இராமன் நம்
மன்னவன் - சிறந்த அன்பினை உடைய இராமனே (உனக்குஇனி) நம்
மன்னனாகிய தயரதன் ஆம்; நம் பூங்குழல் சீதை - நம்முடைய பூக்கள்
அணிந்தகூந்தலை உடைய சீதையே; வையம் ஈந்தும் - இராமன் பூமியைப்
பரதனுக்குக் கொடுத்துக்காடு செல்லத் துணிந்த பின்னும்; போகா உயிர்த்
தாயர் - போகாத உயிரையுடையதாய்மார்கள் ஆவர்; என்று - எனக்
கருதி; ஏகாய் - வனத்திற்கு இராமனுடன்செல்வாயாக; இனி இவ்வயின்
நிற்றலும் ஏதம்’ - இனிமேல் இங்கே நீ நின்றுதாமதிப்பதும் குற்றமாகும்;
என்றாள் - ‘இராமன் இருக்கும் இடம் அயோத்தி’ என்னும் உலக வழக்கையே
சுமித்திரை மகனுக்குக்கூறினாள். இராமனையும் சீதையையும் தந்தை
தாயாகவும், வனத்தை அயோத்தியாகவும் கருதி இங்குள்ளது போலவே
வனத்தில்இரு என்றாளாம். ‘என்றே’ ‘ஏ’ காரம் தேற்றம். 146 | 1752. | பின்னும் பகர்வாள், ‘மகனே!
இவன்பின் செல்; தம்பி
என்னும்படி அன்று, அடியாரினின்
ஏவல் செய்தி;
மன்னும் நகர்க்கே இவன்
வந்திடின், வா; அது அன்றேல்,
முன்னம் முடி’ என்றனள்,
வார் விழி சோர நின்றாள். |
பின்னும் - மேலும்; பகர்வான் - கூறுவாள்; ‘மகனே! -;
இவன்பின்செல் - இந்த இராமன் பின்னால் செல்வாயாக; தம்பி
என்னும்படி அன்று - இவன்தம்பி என்கின்ற முறையில் நடந்துகொள்ள
அன்று; அடியாரினின் ஏவல் செய்தி - இவன்தொண்டர்களைப் போல
இவன் இட்ட பணிகளைச் செய்; மன்னும் நகர்க்கே - நிலைபெற்ற
அயோத்தி நகரத்துக்கு; இவன் வந்திடின் வா - இவன் திரும்பி
வருவானாயின் நீயும்வருக; அது அன்றேல் - இவன் அயோத்திக்கு
வரமுடியாமல் போகுமானால்; முன்னம் முடி’- இவனுக்கு முன்னம் நீ
உயிரைத் துறந்துவிடு;’ என்றனள் - என்று |