8762.
| அல் குன்ற அலங்கு சோதி அம் மலை அகலப் போனான்,
பொன் குன்றம் அனைய தோளான் நோக்கினான்,
புலவன் சொன்ன
நல் குன்றம் அதனைக் கண்டான், உணர்ந்தனன்-’நாகம
முற்ற
எல் குன்ற எறியும் தெய்வ மருந்து அடையாளம்’ என்ன.
|
அல்குன்ற அலங்கு சோதி அம்மலை அகலப்போனான்-இருளும்
(தன் முன்னர்) ஒடுங்குமாறு (மிகக் கருநிறத்துடன்) விளங்கும்
சோதியையுடைய அம்மலை பின்னிடுமாறு கடந்து சென்றவனாகிய;
பொன்குன்றம் அனயை தோளான் நோக்கினான் -
பொன்மலைபோன்ற தோளினை உடைய அனுமன் கண்களால் நோக்கி;
புலவன் சொன்ன நல்குன்றம் அதனைக் கண்டான் - அறிஞனாகிய
சாம்பவன் சொன்ன நல்லமருந்துமலையைக் கண்டு; தெய்வமருந்து
அடையாளம் நாகம் முற்ற எல்குன்ற எறியும் என்ன உணர்ந்தனன்
-தெய்வத்தன்மை வாய்ந்த மருந்துக்கு அறிகுறி, மேலுலகம் முழுவதும்
சூரியனுடைய ஒளி குறையுமாறு ஒளிவிடுவது என்ன ஊகித்துத்
தெரிந்து கொண்டான்.
|
(60)
|
மருத்து மலையை அனுமன் பெயர்த்து எடுத்து மீளுதல்
|
| 8763. | பாய்ந்தனன்; பாய்தலோடும், அம் மலை பாதலத்துச்
சாய்ந்தது; காக்கும் தெய்வம் சலித்தன, கடுத்து வந்து,
காய்ந்தது, ‘நீதான் யாவன்? கருத்து என்கொல்?
கழறுக!’என்ன,
ஆய்ந்தவன் உற்ற தன்மை அவற்றினுக்கு அறியச்
சொன்னான்.
|
பாய்ந்தனன் பாய்தலோடும் - (மருத்துமலையைத் தெரிந்த
அனுமன்) அந்த மலைமீது பாய்ந்தான், அங்ஙனம் பாய்ந்த உடனே;
அம்மலை பாதலத்துச் சாய்ந்தது - அம் மருத்துமலை பாதலத்தில்
சாய்ந்தது; காக்கும் தெய்வம்சலித்தன - (அம் மருந்துகட்குக்) காவலாக
இருந்த தேவதைகளும் மனம் தளர்ந்தன; கடுத்து வந்து காய்ந்தது -
(பிறகு தேறி) விரைந்துவந்து சினங |