(க-து.)முதலில் பிறரை உண்பித்துப் பின்பு தாம் உண்டு துயர் தீர்தலே பெருந்தன்மையாகும்.

(வி-ம்.)துற்றுதல்-உண்ணுதல்; ஆதலின் துற்று, ஒரு வாய் அளவு உணவுக்காயிற்று; "இகலன்வாய்த் துற்றிய தோற்றம்"¹என்றார் பிறரும். முக்குற்றம் நீக்கி அதனால் துக்கத்துள் நீக்கிவிடும் என்க. முக்குற்றம் நீக்கியவளவே பிறவி தீர்தலின்றி எடுத்த வினை தீருமளவும் அஃதிருக்குமாகலின், அவ்வாறிருக்குங் கால முழுமையும் துக்கத்துள் நீக்கிவிடுமென்றார். "உதவிவரைத் தன்றுதவி"²யாகலின், உதவியது ஒரு கவளமாயினும் அது பெரும் பயன் றந்தது.

20. தாளாண்மை

[முயற்சியுடைமை உணர்த்துவது.]

191. கோளாற்றக் கொள்ளாக் குளத்தின்கீழ்ப் பைங்கூழ்போற்
கேளீவ துண்டு கிளைகளோ துஞ்சுப;
வாளாடு கூத்தியர் கண்போற் றடுமாறுந்
தாளாளர்க் குண்டோ தவறு.

(பொ-ள்.)கோள் ஆற்றக் கொள்ளாக் குளத்தின் கீழ்ப் பைங்கூழ்போல் - நீர்கொள்ளுதலை நிரம்பக் கொள்ளாத ஏரியின் கீழுள்ள பயிரைப்போல், கேள் ஈவது உண்டு கிளைகளோ துஞ்சுப - தமக்கு உறவினர் கொடுப்பதை உண்டு சுற்றங்கள் சோம்பிக் கிடந்து பின் அவர் வறுமைப்பட்டபோது தாமும் வருந்தியிறப்பர்; வாள் ஆடு கூத்தியர் கண்போல் தடுமாறும் தாளாளர்க்கு உண்டோ தவறு - வாட்கூத்து ஆடுகின்ற கூத்துப் பெண்டிருடைய கண்களைப்போல் உழலும் முயற்சியுடையார்க்கு இப் பிழைபட்ட வாழ்வு உண்டோ?

1. களவழி நாற். 28.
2. குறள். 11 : 5.