1242. குறிப்புரை: அரும் பதம் - அரிய சொல். என்றது துதிமொழியை அவைகளை ஆக்குதல், துதித்தல். எனவே, 'துதி செய்யும் அடியரொடு, அஞ்சலி செய்தார்க்கும் அடைதற் கரிய பெரும்பதம்' - என்றவாறாம். பெரும்பதம் - வீடு பேறு. 'பெரும்பதம் எய்தலுற்றீர்! வந்து என் ஆனைதன் தாளிணையே. இறைஞ்சுமின்' - என இயைத்து முடிக்க. பேர் அரவம் வரும் பதம் - பெரிய ஆரவாரம் எழுகின்ற இடம். 'பதமாகிய காழி' என்க. "பை அரவு அல்குல்"¹ என்பதில், 'அரவப் பை' - என்பது 'பை யரவு' எனப் பின் முன்னாகி நின்றது போல, 'கமல மலர்' என்பது பின் முன்னாக மாறி, "மலர்க் கமலம்" என நின்றது; இலக்கணப் போலி மொழி. 'பத சம்பந்தன்' என இயையும். "என் ஆனை" என்பது காதற் சொல். ஏகாரம், பிரிநிலை. 'வேறு முயலல் வேண்டா' என்பதாம்.

1243. குறிப்புரை: "கெண்டைகளும்" என்பது முதலாகத் தொடங்கி உரைக்க.

இப்பாட்டு, 'பாங்கன் நீ இன்னையாதற்குக் காரணம் என்னை' வினாயதற்குத் தலைவன் உற்றது உரைத்தது.

சரணம் - அடைக்கலம். தரியலர் - பகைவர். 'தரியலர் போல் மலங்க' என்க. மலங்குதல் - தலங்குதல்; "மலங்கினேன் கண்ணின் நீரை மாற்றி"² - என்பது காண்க. கீளுதல் - கிழித்தல்; உள்ளத்தைக் கிழித்தல். 'கீளுதலால் மலங்க' என்பதாம். விலங்கே - குறுக்கே. (யான்) 'கீளின் மலங்க, கருங் கண்ணி வைத்த மென்னகை விலங்கே புகுந்திடும்' என இயைத்துக் கொள்க. தொலைய - தோற்க. மதர்த்தல் - களித்தல். மின் - ஒளி. புரியா - புரிந்து; வெளிப்படுத்தி.

1. திருமுறை - 3.120.5.
2. திருவாசகம் - திருக்கழுக்குன்றப் பதிகம் - 3.